July 8 2010 - Gert Ligterink

Als een jonge talentvolle speler aan de poort van het paleis klopt’, moet hij afwachten hoe de ontvangst zal zijn. Zal de hofhouding hem onmiddellijk in de armen sluiten of zal het tijd kosten voor hij geaccepteerd wordt?

Anish Giri heeft niet lang in onzekerheid hoeven leven. Tijdens het afgelopen NK-toernooi hadden de toeschouwers soms de indruk dat hij is opgegroeid met zijn Nederlandse collega’s. Toch kennen we hem pas twee jaar. In 2008 hoorden we zijn naam voor het eerst, toen hij tijdens het NK in Hilversum het HSG open won.

Natuurlijk heeft Giri zijn plaats aan het hof in de eerste plaats verworven door geweldige resultaten te boeken. Niemand kan om een speler heen, die in twee jaar tijd nationaal kampioen wordt, de grootmeestergroep B van het Corustoernooi wint en zijn rating opschroeft tot 2642 punten.

Er is nog een reden waarom Giri gewaardeerd wordt. Hij is een aangename jongen, die zich moeiteloos heeft aangepast aan de mores van de nationale schaaktop. Niet iedere speler die zich in Nederland heeft gevestigd, is dat even goed gelukt.

Natuurlijk wil Giri de beste Nederlandse schaker worden, maar voorlopig moet hij op de internationale lijst Loek van Wely nog vijf ratingpunten voor zich dulden. De strijd om de hoogste Nederlandse klassering heeft geleid tot een onschuldige rivaliteit, die af en toe heel vermakelijk is.

Na de laatste NK-ronde vroeg ik Giri welke deelnemer het beste spel had laten zien. `Een ding is zeker. Loek in ieder geval niet’, zei hij. Een dag eerder was de nationale titel buiten zijn bereik geraakt door een nederlaag in zijn allereerste onderlinge partij tegen Van Wely.

Ik moest onwillekeurig denken aan het Donner memorial in 1995. Van Wely was toen de nieuwkomer, die in de zevende ronde voor het eerst in zijn leven tegenover Timman zou zitten. Die ontmoeting was de hele eerste week van het toernooi onderwerp van speculatie. Voor Van Wely telde de partij zwaarder dan alle andere. Als ik het me goed herinner, had hij forse weddenschappen afgesloten op de uitslag. Natuurlijk ging hij winnen.

Het liep een beetje anders. Van Wely verzeilde in een onaangenaam, maar misschien houdbaar toreneindspel dat hij ten slotte verloor door een elementaire verdediging te verzuimen. `Hoe kun je zo’n eindspel nu verliezen?’ vroeg een omstander tijdens de analyse na afloop. `Dit is echt standaardmateriaal op de jeugdtraining.’

Timman liet de kans niet onbenut. Met geveinsde verbazing zei hij tegen Van Wely: `Jeugdtraining. Heb jij die dan gehad?

(14) Timman,J (2590) - Van Wely,L (2585) [A05]
Hein Donner memorial Amsterdam (7), 19.08.1995

1.Nf3 Nf6 2.g3 g6 3.b3 Bg7 4.Bb2 0-0 5.Bg2 c5 6.c4 Nc6 7.0-0 d5 8.cxd5 Nxd5 9.Bxg7 Kxg7 10.Qc1 Qd6 11.Nc3 Nxc3 12.Qxc3+ Kg8 13.Rac1 b6 14.d4 Nxd4 15.Nxd4 cxd4 16.Qc7 Rb8 17.Qxd6 exd6 18.Rfd1 Re8 19.Bf3 Ba6 20.Rc7 Bxe2 21.Bxe2 Rxe2 22.Rxa7 Re4 23.Rd7 Ra8 24.Rd2 Re1+ 25.Kg2 Ra1 26.Rxd4 R1xa2 27.R4xd6 Kg7 28.Rxb6 R8a5 29.g4 h5 30.h3 hxg4 31.hxg4 Ra6 32.Rxa6 Rxa6 33.Rd4 Ra3 34.Rd3 Kf6 35.Kg3 Ra2 36.Rf3+ Ke6 37.Re3+ Kf6 38.f4 g5 39.f5

39...Rd2 De toren hoort achter de vrijpion. Na 39 ...Tb2 40. Kf3 Tb1 kan wit geen progressie boeken 40.b4 Rd4 41.Rb3 Ke7 42.b5 Kd8 43.b6 Kc8 44.Rc3+ Kb7 45.Rc7+ Kxb6 46.Rxf7 Rd3+ 47.Kf2 Rd4 48.Kf3 Rd3+ 49.Ke4 Rg3 50.f6 Rxg4+ 51.Kf5 Rg1 52.Rg7

1-0

Bekijk onderstaande partij(en) met de PGN viewer